Μέντα

Μέντα : Το όνομα μέντα προέρχεται από το λατινικό mentha, το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το αρχαιοελληνικό μίνθη.Συναντάται και με την ονομασία ηδύοσμος.

Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή μύρου και αρωμάτιζαν το νερό τού μπάνιου για αναζωογόνηση του σώματος και του μυαλού τους. Έφτιαχναν επίσης ένα δυνατό έγχυμα από τα ξερά φύλλα του φυτού,

 που δυνάμωνε τον πόθο σε άντρες και γυναίκες. Ήταν τέτοια η φήμη του φυτού, που ο Αλέξανδρος, με τη συμβουλή του Αριστοτέλη, απαγόρευσε στα στρατεύματά του να πίνουν τσάι μέντας στις εκστρατείες του. Έξυπνος στρατηγός όπως ήταν, γνώριζε πως η ερωτική επιθυμία θα χαλάρωνε την πειθαρχία και θα εξαφάνιζε την προσήλωση στη μάχη

Την μέντα λοιπών την χρησιμοποιούν εδώ και εκατοντάδες χρόνια ως παυσίπονο σε πονοκεφάλους, στομαχόπονους αλλά και πυρετό και γρίπη.